บนท้องฟ้าไม่มีเมฆ มีเพียงดาวประจำเมืองเปล่งประกาย

ไฟในเตากำลังลุกโชน ภายในบ้านจึงรู้สึกอุ่นสบาย

คมดาบที่ส่องประกายแวววาวเล่มนั้น ทำให้รู้สึกแสบตายิ่งนัก

จิตใจสับสนวุ่นวาย ไม่รู้จะทำอย่างไรดี

จิตใจว้าวุ่น นั่งก็ไม่ได้ ยืนก็ไม่ได้

จิตใจของเขาสับสนว้าวุ่น ทำอย่างไรก็ไม่อาจสงบลงได้

เขาลุกขึ้นพรวด ศีรษะที่มีผมดำขลับและรุงรังจึงชนกับเพดาน

หมวกที่สวมไม่เรียบร้อย ผมเผ้าก็ยุ่งเหยิง

>

ดึกดื่นเที่ยงคืนแล้วเงียบสงัดไปหมด

พอเกิดพายุทราย ท้องฟ้าก็มืดครึ้มไปหมด

มีกลุ่มก้อนดำทะมึนอยู่ไกลๆ มองไม่ออกเลยว่าเป็นอะไร

กองกำลังทหารถือโอกาสตอนกลางคืนที่ขมุกขมัว รุกไปข้างหน้าอย่างเร่งด่วน

ท่านผู้นำมองดูเยาวชนที่องอาจผึ่งผายกลุ่มนี้แล้ว ก็รู้สึกยินดีเป็นอย่างยิ่ง

ไม่ได้เจอกันหลายปี ลูกชายคุณหลิวโตเป็นหนุ่มแข็งแรงกำยำล่ำสัน

>

อากาศหนาวขึ้นทุกที เอาเท้าวางในน้ำก็เย็นจนรู้สึกชา

Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: