ฉันก็เป็นเหมือนคนสุดท้ายในงานเลี้ยงนั่นล่ะนะ

 

พวกเธอช่วยกันหาคำจารึกบนต้นไม้  “พวกตะไคร่และมอสได้ขึ้นปกคลุมมันไปแล้วแน่ๆ” เธอคนหนึ่งพูดขึ้น “มันนานเหลือเกินนะ” เธออีกคนพึมพำ  พวกเธอเหนื่อยหอบแต่ก็ยิ้มเป็นสุข ผ่านไปสองชั่วโมงก็เลยนั่งพิงที่โคนต้นจนผล็อยหลับไปทั้งคู่  ไม่มีใครยอมบอกใครว่าต้นไม้ต้นนั้นมันถูกโค่นไปตั้งนมนานแล้ว

Advertisements

ติดป้ายกำกับ:, , , ,

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: