คลังเก็บรายเดือน: ตุลาคม 2010

ฉันก็เป็นเหมือนคนสุดท้ายในงานเลี้ยงนั่นล่ะนะ

 

พวกเธอช่วยกันหาคำจารึกบนต้นไม้  “พวกตะไคร่และมอสได้ขึ้นปกคลุมมันไปแล้วแน่ๆ” เธอคนหนึ่งพูดขึ้น “มันนานเหลือเกินนะ” เธออีกคนพึมพำ  พวกเธอเหนื่อยหอบแต่ก็ยิ้มเป็นสุข ผ่านไปสองชั่วโมงก็เลยนั่งพิงที่โคนต้นจนผล็อยหลับไปทั้งคู่  ไม่มีใครยอมบอกใครว่าต้นไม้ต้นนั้นมันถูกโค่นไปตั้งนมนานแล้ว